مدیر نظارت بر تولید نفت و گاز شرکت ملی نفت ایران اعلام کرد که با اجرای طرحهای کوتاهمدت و بلندمدت، هدف کاهش گازهای مشعل به ۳۵ میلیون مترمکعب در روز محقق خواهد شد. از ابتدای دولت چهاردهم، میزان جمعآوری گازهای همراه نفت از ۵ میلیون مترمکعب به بیش از ۹ میلیون مترمکعب در روز رسیده و انتظار میرود تا پایان دولت به کاهش قابلتوجهی دست یابد.
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری، گازهای مشعل یا گازهای همراه نفت، بهعنوان یکی از چالشهای اصلی صنعت نفت ایران شناخته میشوند. این گازها به دلیل محدودیتهای زیرساختی و ناتمام ماندن زنجیره فرآورش، به جای تبدیل به ارزش افزوده، در مشعلها سوزانده میشوند. جمعآوری این گازها نهتنها از نظر اقتصادی به معنای جلوگیری از هدررفت صدها میلیون دلار در سال است، بلکه از منظر زیستمحیطی و اجتماعی نیز به کاهش آلایندگی و بهبود کیفیت هوا کمک میکند.
مسعود پزشکیان، رئیسجمهوری، با برگزاری نشستهای منظم و پیگیری هفتگی روند پیشرفت پروژهها، نظارت مستقیم بر این طرحها را در دستور کار قرار داده و بر تسریع در اجرای آنها تأکید دارد. محسن پاکنژاد، وزیر نفت، نیز با فعالسازی کارگروههای تخصصی و بازنگری در برنامهها، تلاش کرده است تا موانع اجرایی کاهش یابد و پروژههای جمعآوری گاز مشعل با سرعت بیشتری به مرحله بهرهبرداری برسند.
رضا خیلائی، مدیر نظارت بر تولید نفت و گاز شرکت ملی نفت ایران، در گفتوگو با خبرنگار پایگاه خبری، بیان کرد که میزان گاز همراه نفت ارتباط مستقیم با تولید نفت خام دارد و با افزایش تولید نفت، حجم گاز همراه و در نتیجه گاز مشعل نیز افزایش مییابد. در ابتدای دولت چهاردهم، میزان گازسوزی در مشعلها حدود ۵ میلیون مترمکعب در روز بود و اکنون به بیش از ۹ میلیون مترمکعب در روز رسیده است.
برای جمعآوری گازهای مشعل، ایجاد تأسیسات ضروری است که شامل یک پالایشگاه کامل گاز میشود. از آنجا که احداث پالایشگاههای گازی برای جمعآوری کامل گازهای مشعل بین ۷ تا ۱۰ سال زمان نیاز دارد، طرحهای کوتاهمدت ۱۸ تا ۳۰ ماهه نیز تعریف شده است. این طرحها شامل پنج برنامه بلندمدت و قراردادهایی در حوزه جمعآوری گازهای مشعل شرق کارون و دیگر مناطق است.
از سوی دیگر، چالشهای فنی در اجرای پروژههای جمعآوری گازهای مشعل شامل پراکندگی بیش از ۹۰ نقطه مشعلسوزی و نیاز به تجهیزات پیشرفته برای شیرینسازی و فشارافزایی است. همچنین، برای جمعآوری بخش عمده گازهای مشعل حدود ۶ میلیارد دلار سرمایهگذاری نیاز است که تاکنون حدود ۴.۵ میلیارد دلار از این رقم جذب شده است.
طرحهای جمعآوری گازهای مشعل باید از توجیه اقتصادی برخوردار باشند تا سرمایهگذاران بتوانند درآمدزایی کنند. دوره بهرهبرداری این طرحها ممکن است بین دو تا ۱۰ سال متغیر باشد. در مناطقی که امکان جمعآوری آسان وجود ندارد، قیمت پایه مزایده به صفر رسیده و شرکتهای علاقهمند میتوانند در این فراخوان اعلام آمادگی کنند.
ظرفیت پایداری که در قالب برنامههای بلندمدت برای جمعآوری گاز مشعل ایجاد میشود، حدود یک میلیارد و ۹۰۰ میلیون فوت مکعب در روز است. این ظرفیت میتواند بهطور مؤثر از طرحهای توسعهای جدید پشتیبانی کند و زمینه ایجاد ارزش افزوده در زنجیره پاییندستی از جمله پتروشیمیها را فراهم کند.
از سال ۱۳۹۶، فرآیند تدوین پروژهها و نیازهای حوزه گاز مشعل آغاز و نهایی شده است. با این حال، رکوردهای اخیر در تولید نفت خام باعث افزایش گازسوزی در برخی نقاط شده و نیاز به بازنگری مجدد در برنامهها را ایجاب کرده است. برای هر نقطهای که گاز همراه آن سوزانده میشود و امکان فرآورش وجود دارد، برنامه تعریف شده است.
در حوزه ریاست جمهوری، بخشی با عنوان «رصدخانه ملی» برای پیگیری طرحهای اولویتدار تشکیل شده که گاز مشعل نیز یکی از این طرحهاست. اطلاعات مورد نیاز این رصدخانه بهصورت کامل جمعآوری و در اختیار آن قرار گرفته است.
