“آیا منتقدان جنگ واقعیات را نمی‌شناسند؟ نگاهی به سیاست و مذاکره در شرایط کنونی”

کد خبر: ۹۲۵۶۷۴ تاریخ انتشار: ۲۷ : ۰۹ – ۲۳ خرداد ۱۴۰۵ سیاست >> سیاست داخلی

روزنامه جوان در انتقادی به تندروها بیان کرد: گروهی از افراد به هیچ عنوان بحث و مذاکره را نمی‌پذیرند و نمی‌توانند درک کنند که مذاکره نیز می‌تواند به اندازه جنگ و ادامه آن اهمیت داشته باشد. این افراد به طور مداوم القا می‌کنند که در زمان پایان تیرهای پدافند دشمن، آتش‌بس را پذیرفتیم و در زمان پایان نفت ذخیره‌ی جهان، تفاهم کردیم و بر سینه‌ی دشمن نشسته بودیم و در زمان بریدن سر شمر نباید از جنگ دست می‌کشیدیم.

این روزنامه همچنین اشاره کرد: این افراد خود را تنها آگاه به کینه و عداوت اسرائیل و آمریکا و نقشه‌های پیچیده‌ی آنها می‌دانند و تصور می‌کنند که اسرار سیاست و رموز عالم را فقط خودشان درک می‌کنند و دیگران در خواب غفلت مانده‌اند! به نظر می‌رسد که این افراد به میدان می‌آیند تا در دل مردم ناامیدی و تردید ایجاد کنند.

سیاست باید با زندگی واقعی و جریان حقیقی و ملموس یک ملت تعریف شود. نمی‌توان به بهانه برخی چیزها که از آمریکا مشاهده کرده‌ایم و به خوبی می‌دانیم که آن دشمنی‌ها ما را رها نخواهد کرد، به طور کامل علیه هر حرکتی که در مسیر مذاکره انجام می‌شود، ایستادگی کنیم. افرادی که تجربه‌ی مذاکرات برجام را به هر تجربه‌ی پسینی تعمیم می‌دهند، به وضوح در حال مغالطه و ضعف استدلال هستند.

مذاکره به معنای سازش یا از دست دادن ضمانت‌ها یا فریب خوردن از طرف قلدر و عهدشکن نیست. حکومت‌ها می‌توانند به طور همزمان جنگ کنند و مذاکره نمایند. در حال حاضر نیز ابعاد جنگ ما بیشتر از مذاکره نمایان است! بسیاری از افرادی که انتقاد می‌کنند، جنگ کنونی را با تمامی ابعادش نمی‌شناسند و تجربه‌ای از فنون و رموز و راهبردهای جنگی ندارند. آنها اغلب در مقایسه این جنگ با دفاع هشت‌ساله دچار اشتباه می‌شوند، در حالی که آن جنگ نیز بدون مذاکره به پایان نرسید.

در سیاست، تنها چیزی که به خوبی رعایت می‌شود، این است که نفس‌شان از جای گرم بلند می‌شود. ای کاش فقط همین بود، اما سیاست قلمرو نیروها، تفسیرها و کنش‌ها است. آمریکا و ترامپ مظهر پلیدی‌ها هستند. اگر ترامپ در این جنگ و توافق چیزی برای افتخار داشت، شرط اصلی‌اش حضور شخصی در مراسم امضا بود. او جنگ را باخته و توافق را نیز به دلیل اینکه ادامه‌ی همان جنگ است، خواهد باخت. اما هر توافقی، یک پیروزی مطلق نیست. پیروزی مطلق حتی در جنگ‌ها نیز به دست نمی‌آید. وضعیت جنگ به گونه‌ای است که صورت توافق ممکن است از این هم خشن‌تر باشد و ارتباطی با پیروزی مطلق ندارد.

بنابراین نه به مذاکرات افتخار کنید و نه به آن تهاجم. باید به رهبری که بر امور مسلط است و به مذاکره‌کنندگان اعتماد کرد و امید بست. این حداقل انتظاری است که از همگان می‌رود تا مانع هرج‌ومرج سیاسی شوند. باید بدانیم که مذاکره ابزار دفع دشمنی نیست، بلکه ابزاری برای مدیریت دشمن است. حتی اگر احتمال موفقیت مذاکره کم باشد، ممکن است هزینه‌ی امتحان نکردن آن از هزینه‌ی امتحان کردنش بیشتر باشد.

سپهر سیاست متافیزیک نیست که حقایق، وقایع را دست‌نخورده باقی بگذارند. در سیاست، بیان یک حقیقت یا ادعای حقیقت می‌تواند خود واقعیت را تغییر دهد. به نام مخالفت با هرگونه مذاکرات و توافق یا برعکس به نام ناچاری ایران برای تن دادن به توافق، تنها به دشمن سواری داده‌ایم و بس!