کد خبر: ۹۲۶۸۳۵
تاریخ انتشار: ۲۶ : ۱۷ – ۳۰ خرداد ۱۴۰۵
سلامت >> پزشکی
خم شدن مکرر در اوایل بارداری ممکن است خطر سقط جنین را افزایش دهد. پژوهشگران دانمارکی در مطالعهای که شامل بیش از ۸۰۰ هزار بارداری بود، به این نتیجه رسیدند که خم شدن مکرر به جلو در محیط کار در ماههای ابتدایی بارداری با افزایش خطر سقط جنین مرتبط است؛ با این حال، متخصصان تأکید دارند که این یافتهها به معنای خطرناک بودن فعالیتهای روزمره یا ورزش در دوران بارداری نیست.
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری، سقط جنین حدود ۱۵ درصد از بارداریها را تحت تأثیر قرار میدهد و میتواند به دلایل مختلفی رخ دهد. عواملی چون سن والدین، سیگار کشیدن، کار در شیفت شب، آلودگی هوا و قرار گرفتن در معرض برخی مواد شیمیایی از جمله عواملی هستند که خطر سقط را افزایش میدهند. پژوهشگران سالهاست که در تلاشاند تا مشخص کنند آیا برخی فعالیتهای فیزیکی در محیط کار نیز میتوانند در این زمینه تأثیرگذار باشند یا خیر، اما نتایج مطالعات قبلی همواره متناقض بوده است.
برای بررسی دقیقتر این موضوع، دانشمندان در شهر کپنهاگ دادههای مربوط به ۸۰۳ هزار و ۸۲۹ بارداری در میان ۴۷۵ هزار و ۳۱۲ زن دانمارکی که بین سالهای ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۸ ثبت شده بودند، را تحلیل کردند. نتایج این پژوهش در نشریه Occupational and Environmental Medicine منتشر شده است. محققان سه فعالیت رایج در محیط کار را مورد بررسی قرار دادند: ایستادن، راه رفتن و خم شدن به جلو. آنها با استفاده از دادههای ثبتشده توسط ردیابهای فعالیت و ارزیابیهای تخصصی، میزان زمانی را که زنان در مشاغل مختلف طی اوایل بارداری صرف انجام این فعالیتها میکردند، برآورد کردند.
نتایج نشان داد که هر یک ساعت اضافه خم شدن به جلو با زاویهای حدود ۳۰ درجه در طول یک روز کاری هشتساعته، با افزایش ۳۶ درصدی خطر سقط جنین همراه بوده است. همچنین: هر ساعت اضافی راه رفتن با ۱۸ درصد افزایش خطر سقط ارتباط داشت و هر ساعت اضافی ایستادن با ۳ درصد افزایش خطر همراه بود. در مجموع، حدود یک مورد از هر ۱۰ بارداری در این مطالعه به سقط جنین منجر شد.
پژوهشگران معتقدند که فشارهای فیزیکی تکرارشونده در محیط کار ممکن است بر جریان خون جفت تأثیر بگذارد یا در تنظیم هورمونهای ضروری برای حفظ بارداری در مراحل اولیه اختلال ایجاد کند. با این حال، مکانیسم دقیق زیستی این ارتباط هنوز بهطور کامل مشخص نشده است و نیاز به تحقیقات بیشتری وجود دارد.
کارشناسان درباره تفسیر نتایج هشدار میدهند که این پژوهش از نوع مطالعه مشاهدهای بوده است؛ به این معنا که تنها وجود یک ارتباط را نشان میدهد و نمیتواند ثابت کند که خم شدن، راه رفتن یا ایستادن مستقیماً باعث سقط جنین میشوند. عوامل دیگری نیز ممکن است در نتایج نقش داشته باشند. برای مثال، پژوهشگران اطلاعات دقیقی درباره مصرف سیگار در دوران بارداری در اختیار نداشتند و همچنین نتوانستند تأثیر بلند کردن اجسام سنگین یا برخی مواجهههای شغلی دیگر را بهطور کامل بررسی کنند.
اگرچه برای تأیید این یافتهها به مطالعات بیشتری نیاز است، اما نتایج این پژوهش اهمیت توجه به شرایط کاری زنان در نخستین هفتهها و ماههای بارداری را برجسته میکند. پژوهشگران امیدوارند تحقیقات آینده بتواند به تدوین دستورالعملهای روشنتر برای زنان باردار و کارفرمایان کمک کند تا محیطهای کاری ایمنتر و حمایتکنندهتری برای مادران آینده فراهم شود.
