
محققان با تجزیه و تحلیل دادههای نزدیک به نیم میلیون نفر در بریتانیا به بررسی ارتباط بین مدت خواب و پیری در سیستمهای مختلف بدن پرداختند. به گزارش خبرنگار پایگاه خبری، این تیم با استفاده از “ساعتهای پیری بیولوژیکی” پیشرفته که با یادگیری ماشینی پشتیبانی میشوند، پیری را در ۱۷ عضو بدن از جمله مغز، قلب، ریهها، کبد و سیستم ایمنی اندازهگیری کردند. «جونهائو ون»، نویسنده اصلی و استادیار رادیولوژی در کالج پزشکان و جراحان دانشگاه کلمبیا واگلوس در نیویورک، اظهار داشت: «به عنوان مثال، در کبد، ما یک ساعت پیری داریم که با دادههای پروتئینی، یک ساعت پیری از دادههای متابولیکی و یک ساعت پیری از دادههای تصویربرداری ساخته شده است. این به ما این امکان را میدهد که ببینیم آیا خواب به طور خاص با ساعتهای پیری مشتق شده از چندین لایه مولکولی مرتبط است یا خیر.»
این یافتهها نشاندهنده یک الگوی U شکل بودند: «افرادی که کمتر از ۶ ساعت یا بیشتر از ۸ ساعت در شب میخوابیدند، علائم پیری بیولوژیکی سریعتری را در سراسر بدن نشان دادند.» سالمترین الگوهای پیری در افرادی مشاهده شد که گزارش کردند بین ۶.۴ تا ۷.۸ ساعت در شب میخوابند. خواب کوتاه با خطر بالاتر بسیاری از بیماریها، از جمله افسردگی، اضطراب، چاقی، دیابت نوع ۲، فشار خون بالا و بیماریهای قلبی مرتبط بود. خواب کوتاه و بلند هر دو با بیماریهای ریوی، از جمله بیماری انسداد مزمن ریوی و آسم، و همچنین اختلالات گوارشی مانند گاستریت و رفلاکس اسید مرتبط بودند.
محققان بیان کردند که این یافتهها نشان میدهد خواب عمیق چگونه با عملکرد کلی بدن – نه فقط سلامت مغز – مرتبط است. ون افزود: «این یافتهها از این ایده حمایت میکند که خواب نقش مهمی در حفظ سلامت اندامها در مغز و بدن، از جمله تعادل متابولیک و سیستم ایمنی سالم، ایفا میکند.» وی همچنین اشاره کرد که مطالعات آینده بررسی خواهند کرد که آیا بهبود عادات خواب میتواند به کند شدن پیری بیولوژیکی در اندامهای مختلف کمک کند یا خیر.



