به گزارش خبرنگار پایگاه خبری، یکی از مقامات آمریکایی در پاسخ به سوالی درباره زمانبندی پایان برنامه هستهای ایران، ابتدا تأکید کرد که ایران متعهد شده است هرگز بهطور نامحدود به دنبال ساخت یا دستیابی به سلاح هستهای نرود. نورمن به این نکته اشاره میکند که این موضع جدیدی نیست و ایران سالهاست که همین ادعا را مطرح کرده است، هرچند به نظر میرسد کاخ سفید بر این نکته اصرار دارد که این تعهد بهصورت رسمی در آغاز توافق نیز تکرار شود.
این مقام آمریکایی سپس بر اهمیت راستیآزمایی این تعهد تأکید کرده و بیان داشته است که صرف اعلام پایبندی به عدم ساخت سلاح هستهای کافی نیست و باید سازوکاری برای بازرسی و نظارت وجود داشته باشد. او افزود که ایران تا زمانی که اقدامهای عملی مشخصی انجام ندهد، از مزایای توافق بهرهمند نخواهد شد. نورمن در اینجا بین دو موضوع تفاوت قائل میشود. از نظر او، راستیآزمایی تعهد «نساختن سلاح هستهای» یک موضوع است و برچیدن تأسیسات یا توقف برنامه هستهای موضوعی دیگر.
اگر ایران واقعاً متعهد به تعطیلی سایتها یا برچیدن بخشهایی از برنامه خود شده باشد، تشخیص اجرای این تعهدات برای بازرسان چندان دشوار نخواهد بود. او به بخش دیگری از سخنان مقام آمریکایی اشاره میکند؛ جایی که گفته شده ایران متعهد به نساختن سلاح هستهای است و سپس باید درباره نحوه اجرای این تعهد و سازوکار بازرسی و نظارت تصمیمگیری شود. به گفته نورمن، همین عبارت نشان میدهد که تمرکز اصلی توافق فعلاً بر تعهد ایران به عدم دستیابی به سلاح هستهای است، نه لزوماً برچیدن کامل برنامه هستهای.
برداشت نورمن این است که ایران بهطور واضح متعهد شده سلاح هستهای تولید یا تهیه نکند. همچنین به نظر میرسد تعهد مشخصتری درباره از بین بردن ذخایر اورانیوم با غنای بالا داده باشد، هرچند هنوز روشن نیست سرنوشت سایر ذخایر چه خواهد شد و این اقدامات دقیقاً در چه زمانی انجام میشود. او احتمال میدهد که تعهدات هستهای ایران در متن تفاهمنامه فعلاً به همین موارد محدود باشد و در کنار آن مجموعهای از «نقاط عطف» یا مراحل بعدی تعریف شده باشد که در ازای اجرای هر یک از آنها، ایران از تخفیفهای بیشتری در تحریمها برخوردار شود.
برای مثال، ممکن است برچیدن یک سایت مشخص در ازای سطح معینی از کاهش تحریمها صورت گیرد. در نهایت، نورمن نسبت به روایتهایی که مدعیاند ایران در همین تفاهمنامه متعهد به برچیدن تأسیسات هستهای و پایان دادن به کل برنامه هستهای خود شده، تردید جدی دارد. به باور او، محتملتر این است که ایران تنها تعهد عدم دستیابی به سلاح هستهای را پذیرفته باشد و هرگونه اقدام فراتر از آن، از جمله تعلیق یا توقف بخشهایی از برنامه هستهای، موضوع مذاکرات و توافقهای بعدی برای کسب امتیازات بیشتر در حوزه تحریمها باشد.
او در پایان تأکید میکند که این صرفاً برداشت او از اظهارات موجود است و اگر اطلاعات جدیدی منتشر شود که خلاف این تحلیل را نشان دهد، آماده اصلاح نظر خود خواهد بود.
