عزتالله انتظامی در خاطرات خود به یاد میآورد: در اواخر اسفندماه، گروه فیلمبرداری «کشتی آنجلیکا» به تهران بازگشت و کار من در این فیلم آغاز شد، در حالی که تهران تحت موشکباران دشمن قرار داشت. ما مشغول گریم و تمرین بودیم.
۳۰ خرداد ماه، سالروز تولد زندهیاد عزتالله انتظامی است. او در پاسخ به این سوال که آیا از تمامی فیلمهایی که در آنها بازی کرده است راضی است، بیان کرده بود: من چند فیلم در کارنامهام دارم که از آنها راضی نیستم و برایشان نمره صفر میگذارم. اما فیلمی مانند «گاو» هنوز هم من را شادمان میکند. من وسواس عجیبی در کارم دارم و گاهی پس از بازی در یک سکانس به این فکر میکنم که میشد بهتر از این باشد. بارها از کارگردان خواستهام که صحنهای را دوباره فیلمبرداری کند.
وقتی فیلمنامه «شیر خفته» را خواندم، به آن علاقهمند شدم زیرا مایه سیاسی و تاریخی داشت. روزی که فیلمبرداری به پایان رسید، دکتر کوشان از من خواست تا فیلم را در کنار او تماشا کنم. اما وقتی فیلم شروع شد، بیش از ده دقیقه نتوانستم تحمل کنم و با عذرخواهی از دکتر کوشان سالن را ترک کردم. هنوز هم فیلم «شیر خفته» را ندیدهام و تمایلی به دیدن آن ندارم.
این اظهارات عزتالله انتظامی در سال ۶۷ در گفتوگویی با احمد طالبینژاد در مجله فیلم مطرح شده است. به گزارش خبرنگار پایگاه خبری، به مناسبت تولد این هنرمند، بخش دیگری از گفتوگوی او که با حال و هوای ما در چند ماه گذشته (پس از جنگ تحمیلی سوم) ارتباط دارد، بازنشر میشود. انتظامی یادآور شده بود: «هر فیلمی که بازی میکنم برای من حکم کنکور را دارد. پیش از فیلمبرداری و در حین کار، قلبم بشدت میتپد و دائم نگرانم. این دلهره را دوست داشتهام، اما در اواخر سال گذشته (سال ۶۶ جنگ عراق علیه ایران) و اوایل سال جاری، دلهره دیگری را به همراه میلیونها مردم تجربه کردم.
در اواخر اسفندماه، گروه فیلمبرداری «کشتی آنجلیکا» به تهران بازگشت و کار من در این فیلم آغاز شد، در حالی که تهران زیر موشکباران دشمن بود. ما در سعدآباد بودیم و بغض گلوی ما را میگرفت. سعی میکردم بغض خود را کنترل کنم، اما دلم میخواست فریاد بزنم. قرار بود نقش حاکم سرحال و همیشه خندان را بازی کنم و از پلههای کاخ بالا میرفتم. موشک بعدی میآمد و دود غلیظی از یک نقطه تهران برمیخاست. این قطع و وصل ادامه داشت و در محله ما اکثر خانهها خالی بود. من و همسایهام به همراه بچههایش در گوشه اتاق کز میکردیم. اما فیلمبرداری آن فیلم زیر موشکباران به پایان رسید.
دوستانم از گوشه و کنار کشور تماس میگرفتند و مرا به عافیتجویی دعوت میکردند، اما نمیتوانستم از تعهداتم صرفنظر کنم. قرار بود فیلمبرداری «گراند سینما» را آغاز کنیم، اما جلسات متعدد برای به تعویق انداختن کار به جایی نرسید. اوایل فروردین ماه، کار آغاز شد. در استودیو مهرگان فیلم، پشت اداره گذرنامه، موشکها دوباره میآمدند. روزی در یک کلیسای قدیمی واقع در خیابان بوذرجمهری کار میکردیم و شدت انفجار به حدی بود که تمامی اکیپ از جا کنده شد. ما میشنیدیم که سینماها بستهاند و هیچ گروهی در تهران کار نمیکند. آخر به چه دلیلی ما در این شهر ماندهایم؟ شبها در اتاقم تنها بودم و دوستی با تلفن مرا به پناهگاه دعوت کرد. مردم به هم چسبیده بودند؛ با چهرههای غمزده، اما بچهها…
فردا هم فیلمبرداری داریم و تمام دوستان و هنرمندان شهر را ترک کردهاند. با صدای انفجار از جا میپرم. فردا به خانه میروم. پسرم (مجید) که در حال ساخت موسیقی فیلم «دوچرخهسوار» بود، زنگ زد و پرسید: «بابا، طرفهای شما چه خبر؟» و من پاسخ دادم: «نزدیک بود، ولی من سالم هستم.» فیلمبرداری این فیلم هم بالاخره به پایان رسید و من و شما، ملت ایران، تجربه تلخ اما بزرگی را پشت سر گذاشتیم.
عزتالله انتظامی در ۳۰ خرداد ۱۳۰۳ در تهران به دنیا آمد و فارغالتحصیل دانشکده هنرهای زیبای تهران بود. او در سال ۱۳۳۲ به آلمان غربی رفت و در مدرسه شبانه تئاتر و سینما به نام «فولکس هوخ شوله» در «هانوفر» تحصیل کرد و در سال ۱۳۳۷ به ایران بازگشت. عزتالله انتظامی در ۲۶ مرداد ماه سال ۹۷ در سن ۹۴ سالگی درگذشت. از فیلمهای سینمایی این بازیگر میتوان به «آقای هالو»، «پستچی»، «گاو»، «ستارخان»، «صادق کرده»، «حاجی واشنگتن»، «گراند سینما»، «هامون»، «ناصرالدین شاه آکتور سینما»، «روز واقعه»، «خانهای روی آب»، «دیوانه از قفس پرید»، «گاو خونی»، «مینای شهر خاموش»، «آتش سبز»، «راه آبی ابریشم» و «چهلسالگی» اشاره کرد.
بخش سایتخوان، صرفاً بازتابدهنده اخبار رسانههای رسمی کشور است.
