به گزارش خبرنگار پایگاه خبری، محققان اعلام کردند افرادی که در معرض سطوح بالاتری از دود و غبار قرار دارند، با خطر بیشتری برای رسوب کلسیم و پلاک در شریانهای خود مواجه هستند. این تحقیق نشان داد که به ویژه زنان ۸۱ درصد بیشتر در معرض خطر ابتلا به بیماری قلبی ناشی از قرارگیری طولانیمدت در معرض آلودگی ذرات معلق قرار دارند.
دکتر «کیت هانمن»، محقق ارشد و دانشیار تصویربرداری پزشکی در دانشگاه تورنتو، در بیانیهای گفت: «حتی در سطوح قرارگیری کمتر از استانداردهای فعلی کیفیت هوای کانادا، آلودگی هوای طولانیمدت به طور مستقل با بیماری عروق کرونر پیشرفتهتر مرتبط است که نشان میدهد مقررات کنونی ممکن است به طور کامل محافظتکننده نباشند و آلودگی هوا در کنار فشار خون، کلسترول و سیگار کشیدن به عنوان یک عامل خطر قلبی عروقی قابل اصلاح محسوب میشود.»
محققان در یادداشتهای پیشزمینه اشاره کردند که مطالعات قبلی آلودگی هوا را با افزایش مراجعه به بیمارستان برای بیماری قلبی و نارسایی قلبی مرتبط دانسته بودند. در مطالعه جدید، محققان سیتیاسکن قلب بیش از ۱۱۰۰۰ بزرگسال را که بین سالهای ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۳ در سه بیمارستان بزرگ تورنتو انجام شده بود، مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند.
محققان از کدهای پستی بیماران برای مقایسه میانگین میزان قرارگیری آنها در معرض آلودگی هوا با نتایج اسکن قلب استفاده کردند، که در آن رسوبات و پلاکهایی که در سخت و باریک شدن شریانها نقش دارند، بررسی شدند. نتایج نشان داد که به ازای هر افزایش در قرارگیری طولانیمدت در معرض آلودگی ذرات، ۱۱ درصد افزایش در تجمع کلسیم در عروق کرونر قلب، ۱۳ درصد افزایش احتمال پلاک بیشتر و ۲۳ درصد افزایش احتمال بیماری قلبی وجود داشت.
علاوه بر این، قرارگیری در معرض دیاکسید نیتروژن نیز روند مشابهی را نشان داد، هرچند اثرات کمتری برای افزایش قرارگیری در معرض آن مشاهده شد. محققان تأکید کردند که این نتایج به افزایش خطر بیماری قلبی در میان زنان منجر شد، اما هیچ ارتباطی بین مردان یافت نشد.
هانمن گفت: «این یکی از بزرگترین مطالعاتی است که با استفاده از سیتیاسکن قلب انجام شده تا نشان دهد آلودگی هوا با بیماری عروق کرونر پیشرفتهتر – فراتر از امتیازدهی کلسیم که شامل بار کل پلاک و بیماری انسدادی میشود – در جمعیتی با سطوح مواجهه متوسط که معمولاً در کشورهای با درآمد بالا دیده میشود، مرتبط است.»
محققان بیان کردند که آلودگی هوا احتمالاً با ایجاد التهاب، آسیب به عملکرد رگهای خونی و فعال کردن مسیرهایی که در لخته شدن خون نقش دارند، در گرفتگی عروق مؤثر است. هانمن افزود: «این واقعیت که ما میتوانیم یک سیگنال قابل اندازهگیری در تصلب شرایین کرونری را در این سطوح تشخیص دهیم، نشان میدهد که ممکن است هیچ آستانه مشخص و ایمنی برای آسیب قلبی عروقی ناشی از آلودگی هوا وجود نداشته باشد و حتی جمعیتهایی در کشورهایی با هوای نسبتاً پاک نیز با خطر قلبی عروقی قابل توجهی ناشی از مواجهه با محیط زیست روبهرو هستند.»
