به گزارش خبرنگار پایگاه خبری؛ ۲۹ خرداد ۱۳۶۷، در یازدهمین سالگرد درگذشت دکتر علی شریعتی، روزنامه کیهان صفحه هشتم خود را به نظرات شخصیتهای اصلی جریانات فکری و سیاسی آن زمان درباره وی که پیشتر در مناسبتهای مختلف بیان شده بود، اختصاص داد. در ادامه، گزیدهای از نظرات گروهی از اندیشمندان و متفکران برجسته جامعه ما درباره ابعاد شخصیت فرهنگی و اجتماعی معلم شهید دکتر علی شریعتی ارائه میشود.
آیتالله طالقانی: تا پایان عمرش میگفت: «من خالی از اشتباه نیستم. مهمترین اثر او (دکتر شریعتی) این بود که در دوره اختناق و فشار، زمانی که بیان اسلام از نظر دستگاه جرم محسوب میشد، جوانان را جذب و تغییر داد. او رعب و جذبه مکتبها را از آنها گرفت تا اهل تحقیق و تفکر شوند و جوانانی را تغییر داد که در زندگیاش همواره میگفت: «من خالی از اشتباه نیستم.»
آیتالله خامنهای: شریعتی نه تنها ضد روحانی نبود، بلکه به رسالت روحانیت نیز عمیقاً معتقد بود. به نظر من، شریعتی برخلاف تصورات عمومی، چهرهای مظلوم است و این ناشی از همدستی طرفداران و مخالفان اوست که تلاش کردهاند تا این انسان دردمند و پرشور را ناشناخته نگه دارند. شریعتی منادی حاکمیت اسلام بود و سعی میکرد اسلام را به عنوان یک تفکر زندگیساز و نظام اجتماعی معرفی کند. او به رسالت روحانیت ایمان داشت و این نکته باید مورد توجه قرار گیرد.
هاشمی رفسنجانی: مطلقگرایی در تایید شریعتی نادرست است. دکتر شریعتی از افرادی بود که به این نهضت خدمت کرده و فعالیتهای او تأثیر زیادی بر قشر وسیعی از مردم داشته است. او با تجربههای گوناگون خود، توانست موجی قوی در جامعه ایجاد کند. نباید به مطلقگرایی در تایید یا تضعیف او پرداخت، زیرا این کار به معنای نادیده گرفتن دیدگاههای مفید اوست و اصولاً در مورد هیچ متفکری این نوع برخورد صحیح نیست.
میرحسین موسوی: برای تحقیق درباره شریعتی باید موقعیت سیاسی و فرهنگی دوران او را در نظر گرفت. متأسفانه در بررسی آثار او، توجه زیادی به برخوردش با روحانیت میشود و این در حالی است که باید به میراث عظیمی که او برای ما به جا گذاشته، توجه شود. باید با آثار شریعتی به صورت نقادانه روبهرو شد و تلاش برای خارج کردن آثار او از دسترس مردم، یک جنایت ناشی از تعصبات کور است.
محمدتقی شریعتی: دکتر شریعتی قبل از تبلیغات، خود را روشنفکر و متجدد معرفی میکرد، اما امروز به معرفی خود به عنوان یک شخصیت مذهبی و دینی پرداخته است. بزرگترین خدمت او این بود که به روحانیت علاقه داشت و به ویژه به آیتالله خمینی ارادت خاصی داشت و او را به عنوان «روح خدا» تجلیل میکرد.
دکتر بهشتی: دکتر شریعتی در برداشتهای اسلامی اجتماعیاش در مواردی اشتباهات قابل ملاحظهای داشت. او همواره به سمت اصالت اسلامی پیش میرفت و به حرفهای مستند و منطقی دیگران گوش میداد. دکتر مردی سختکوش و هنرمند بود و به دنبال ایجاد یک جنبش اصیل بر اساس تعالیم اسلام بود. البته او در برداشتهای اسلامی اجتماعیاش اشتباهاتی داشت که باید در مطالعه آثارش به آن توجه شود.
دکتر عبدالکریم سروش: دکتر شریعتی پس از انقلاب با نابختیاری مواجه شد. او انسانی دردشناس و دلیر بود و دغدغه خلوص و توانایی داشت. شریعتی سوالات نوینی را در جامعه ما مطرح کرد که امروز نیز با آنها روبهرو هستیم. نابختیاری او این بود که برخی خود را به او منتسب کردند در حالی که فرزندان واقعی او نبودند. شریعتی فقط سخن نداشت، بلکه درد و عشق نیز در دل داشت و میدانست که صرف تلفیق جملات زیبا هیچگاه کارساز نخواهد بود. این نابختیاری متأسفانه پیام واقعی او را تحتالشعاع قرار داده است.
