به گزارش خبرنگار پایگاه خبری، تحقیقات در حوزه پزشکی خواب نشان میدهد که انسان در شرایط خاص میتواند برای چند روز بدون خواب زنده بماند، اما کاهش عملکرد مغز بهسرعت آغاز میشود. بر اساس مطالعات انجام شده توسط مراکز معتبر مانند NIH و آکادمی پزشکی خواب آمریکا (AASM)، حتی ۲۴ تا ۴۸ ساعت بیخوابی میتواند بهطور قابل توجهی بر تمرکز، حافظه کوتاهمدت و سرعت واکنش تأثیر منفی بگذارد. با ادامه محرومیت از خواب، مغز به وضعیت اختلال عملکرد میرسد؛ بهگونهای که تصمیمگیری دشوارتر میشود، تغییرات خلقی افزایش مییابد و در موارد شدید، ممکن است اختلالات ادراکی یا تجربیات شبهتوهمی بروز کند. به همین دلیل، متخصصان تأکید میکنند که بیخوابی طولانیمدت، حتی اگر بهطور مستقیم کشنده نباشد، میتواند خطر خطاهای جدی و آسیبهای جسمی و روانی را بهطور قابل توجهی افزایش دهد.
یکی از معروفترین گزارشهای ثبتشده در این زمینه به سال ۱۹۶۴ برمیگردد؛ زمانی که یک دانشآموز آمریکایی به نام Randy Gardner تحت نظارت پژوهشی توانست حدود ۲۶۴ ساعت (نزدیک به ۱۱ روز) بیدار بماند. با این حال، این نوع آزمایشها به دلیل خطرات جدی برای سلامت، امروزه بهصورت رسمی و کنترلشده تکرار نمیشوند و حتی ثبت رکوردهای مشابه نیز متوقف شده است.
در جمعبندی علمی امروز، خواب بهعنوان یک نیاز حیاتی برای عملکرد طبیعی مغز و بدن شناخته میشود و حتی چند شب کمخوابی متوالی میتواند تأثیرات قابل توجهی بر سیستم عصبی، ایمنی و سلامت روان داشته باشد.
